counter create hit

مطالب مرتبط:

روحانی: اساسی ترین مسأله در حمایت از کالای ایرانی، فرهنگ سازی است

رئیس جمهور با تبریک سال نو و اعیاد رجبیه، بعثت پیامبر اسلام(ص) را بزرگترین حادثه تأثیرگذار در تاریخ و مهم ترین نعمت الهی برای بشریت دانست.

بازیگر «پایتخت»، هلال احمری شد

نسرین نصرتی، بازیگر نقش «فهیمه معمولی» در سریال پایتخت مهمان هلال احمر شد و با پوشیدن لباس قرمز هلال به عضویت داوطلبانه جمعیت هلال احمر درآمد.

دلایل تهدید به «خودکشی» در فضای مجازی

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران «ابراز وجود» و «ابراز مخالفت نسبت به شرایطی که فرد در آن گرفتار شده است» را از جمله مهم ترین دلایل انتشار خبر اقدام به خودکشی در فضای مجازی به وسیله اشخاص، پیش از انجام آن دانست. ...

نگاهی به فهرست موقت میراث جهانی ایران در یونسکو/افزودن آثار پهلوی

فهرست موقت میراث جهانی ایران در یونسکو نشان میâدهد سال گذشته ده اثر به این فهرست اضافه شده که در میان آنâها، پرونده دانشگاه تهران و راهâآهن در کنار آثاری مانند هگمتانه قرار دارند. ...

طنز؛ پکیج جمع بندی عید

علی بایبوردی در ستون طنز روزنامه قانون نوشت: مهم ترین سوالی که قبل از هر عید دیدنی پرسیده میشه، اینه که خونه شون اینترنت داره یا نه؟! اگه نداره ما رو الکی نبرین. کلی از برنامه هامون باید آپدیت شن و توقع ندارین با اینترنت خودمون این کارو بکنیم که؟! ...

تداوم بارندگی ها تا اواسط هفته آینده

مدیرکل شبکه پایش سازمان هواشناسی، از تداوم بارندگی ها تا اواسط هفته آینده در بیشتر مناطق کشور خبر داد و گفت: با ادامه روند بارندگی ها، دمای هوای مناطق مختلف کشور کاهش می یابد. ...

عطوان: ترامپ به دنبال قدرت از دست رفته است

'عبدالباری عطوان' تحلیلگر مسایل عرب در واکنش به تهدیدهای موشکی آمریکا علیه سوریه معتقد است که 'دونالد ترامپ' می خواهد قدرت نمایی کند تا شکست خود را در منطقه به نحوی جبران کند. ...

کاسبی حامد بهداد با اسم فردین و بهروز وثوقی

بازیگری سینما یک مفهوم است و فقط قدرت بیان و استفاده از زبان بدن و این ها نیست، اصلا شاید بازیگری در زمانه فعلی بیشتر از این که تکنیک یا احساس بخواهد، زمان سنجی می خواهد. تصور کنید شما بازیگری هستید که طی چند وقت اخیر کمتر در مرکز توجه بوده اید! ...

راهیابی ۲ فیلم کوتاه ایرانی به جشنواره کن ۲۰۱۸

فیلم «تاریکی» ساخته سعید جعفریان یکی از ۸ فیلمی است که امسال برای جایزه نخل طلای بهترین فیلم کوتاه جشنواره کن ۲۰۱۸ رقابت می کند.

روحانی به «الهام علی اف» تبریک گفت

رئیس جمهور در پیامی با تبریک انتخاب مجدد آقای "الهام علیف" به عنوان رئیس جمهوری آذربایجان، تاکید کرد که روند گسترش مناسبات دوستانه و برادرانه میان جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان با تداوم مساعی جمیله مسئولین دو کشور همچنان با قوت ادامه خواهد یافت. ...

«لاتاری» از «مصادره» پیشی گرفت +جدول

در چهارمین هفته نمایش فیلم های اکران نوروزی، فیلم های اجتماعی از کمدی صدرنشین پیشی گرفتند و «لاتاری» در صدر جدول فروش هفتگی قرار گرفت.

مراسم غبارروبی آستان مقدس امامزاده علی اکبر(ع)چیذر برگزار شد+عکس

مراسم غبارروبی آستان مقدس امامزاده علی اکبر(ع)چیذر برگزار شد+عکس

اولین مراسم غبارروبی آستان مقدس امامزاده علی اکبر(ع)چیذر در سال97 برگزار شد.

هشدار دومای روسیه درباره سفر به خاورمیانه

مجلس دومای روسیه از شهروندان این کشور خواست تا در پی تهدیدات آمریکا برای حمله به سوریه به خاورمیانه سفر نکنند.

روسیه بار دیگر به آمریکا و متحدانش هشدار داد

وزارت خارجه روسیه در بیانیه ای درباره آنچه پیامدهای سیاست های ماجراجویانه آمریکا و متحدانش برای امنیت و صلح بین المللی اعلام شده است، هشدار داد.

انگلیس با عملیات نظامی علیه سوریه موافقت کرد

کابینه نخست وزیر انگلیس در نشست اضطراری روز پنج شنبه، با لزوم «اقدام» جهت بازدارندگی در برابر کاربرد تسلیحات شیمیایی موافقت کرد.

«حذفیات» روابط ۲ نسل را به چالش می کشد/ صمیمیتی که ظاهری است

کارگردان نمایش «حذفیات» عنوان کرد این اثر نمایشی رابطه نسل امروزی با خانواده های مدرنشان را به چالش می کشد.

حاتمی کیا از منتقد های وابسته!

حاتمی کیا از منتقد تا وابسته!

اخبار; روزنامه ملی امروز در یک یادداشت از صادق مرزی نوشت: بدون اخیر "ابراهیم حاتمی کیا" بسیاری از اخبار است که ایجاد ارزش خبری در شهر فینیکس می ایستد و به بالاترین حد ممکن است. این گفت و گو از این کلمات چیزی است که تعیین کننده خط نقاشی که کمتر کسی دیگری ناراحتی خود را به او داد این در علاوه بر این به ققنوس به دریافت و درک برخی از زبان گفتاری است. اما مگر این کلمات بزرگ چه بود به یک اندازه به آغوش لحظه و حتی به اندازه خاموشی ترین از سوی دیگر برای تلفن همراه خود را? آیا شما به جز مورد ' "وابسته" را به عنوان او صحبت کرد یک زبان جدید را بررسی کنید که به اندازه واکنش نسبت به او شکل گرفت؟ آیا کسی نمی دانست فیلم آخر ابراهیم حاتمی کیا همچون 2 اثر پیشین او محصول کدام موسسه سینمایی است؟ آیا کسی شکی در آن داشت که حاتمی کیایی که پرکارترین کارگردان دفاع مقدسی کشور است خود را مدیون شهدا می داند؟ آیا این نخستین بار بود که او در قامت یک منتقد به جریان سینمایی ایران شوریده بود؟ اینها و حجم انبوهی از سوالات مشابه همگی یک جواب دارد و آن «خیر» است؛ پس دقیقا چه اتفاقی افتاد که ابراهیم حاتمی کیا بار دیگر و این بار در آغاز دهه چهارم فیلمسازی خود باز هم بر سر زبان همگان افتاد و موج جدیدی در تقسیم بندی های سینمایی ایجاد کرد؟ پاسخ به این سوال قطعا مستلزم آن است که ابتدا به ماهیتی از ابراهیم حاتمی کیا بپردازیم که او را همواره در سطح یک کارگردانی کشور، تبدیل به کارگردانی پیشرو و جریان ساز کرده است. حاتمی کیا پیش و بیش از هر چیز «فرزند زمانه» خود بوده است، او همواره سینمایش را به جای استانداردهای روشنفکری در معادلات ملموس اجتماعی خود پایه گذاری کرده و در همین سطح نیز توقف نداشته است، دوربین سینمای او روایت «حال» بوده با تلنگری به «آینده». در کارنامه سینمایی او اگر 3 فیلم نخست را که سعی در ارائه تصویری عرفانی (نه انتقادی) از جنگ داشته اند، کنار بگذاریم، او راوی داستان هایی در زمان حال برای تلنگر به آینده بوده است؛ او حال را با ارزش هایی که از گذشته به ارث برده به مقام مقایسه می کشاند و هشداری به آینده پیش رو می دهد و بر همین اساس نیز طبیعی است که او در عین وفاداری به ارزش های انقلابی (به جا مانده از گذشته) لبه تیز انتقادات خود را به سوی آینده نشانه می گیرد تا توأمان، رویکردی انتقادی و در عین حال انقلابی را نسبت به سوژه های متعدد داشته باشد و این چیزی است که از تغییر و تحولات ارزشی جامعه در مسیر توسعه در «آژانس شیشه ای» تا مساله ای همچون سقط جنین و آینده مناسبات و ارزش های خانوادگی در «دعوت» قابل تماشاست. پس چنانکه مشهود است او نماینده موجی انتقادی از سینماست که به جای کوباندن «وضع نامطلوب موجود» بر سر «ارزش های پیشینی»، مسیری معکوس را طی می کند و با کوباندن «ارزش ها» بر سر «وضع موجود» هشداری نسبت به دوری این دو از یکدیگر می دهد. تمام قهرمانان سینمایی او همیشه شورشی را به نمایندگی از ایده آل های انقلابی نسبت به وضع غیرانقلابی رهبری می کنند. آنها نقد می کنند، هشدار می دهند، حتی گروگان (شاهد) می گیرند اما هیچ تیشه ای به ریشه گذشته نمی زنند. آنها فرزندان «حال» هست و «آینده» ای را تصویر می کنند که در آن ارزش های به جا مانده از «گذشته» روز به روز کمرنگ تر می شود، نسبت محافظی که به اختیار می خواهد حافظ شخصیت نظام باشد با نسبت بادیگاردی که مزدورانه می خواهد از جان یک شخص دفاع کند آخرین موردی بود که در سینمای او تصویر شد. حال با در نظر داشتن چنین پیش زمینه ای نسبت به موقعیت روایتگری ابراهیم حاتمی کیا شاید بهتر بتوانیم به ارزیابی علت خروش اخیر او و موج عظیم بازتاب هایش بپردازیم. حاتمی کیایی که مطلع نطق خود را بر قید «وابسته بودن» می گذارد، کارگردانی است با 3 دهه سابقه فیلمسازی در انتقادی ترین سطح آن، او همواره به نقد سیستم می پرداخته و حالا می گوید به وابستگی به این سیستم افتخار می کند و این دقیقا همان تناقض پرسش برانگیزی است که حاتمی کیا را کماکان در قله سینمای ایران نگه داشته است. او پیشرو جریانی است که نقد می کند و حتی گزنده ترین زبان را نیز برای این کار انتخاب می کند اما نقد را در خدمت بازگرداندن وضع نامطلوب موجود به نظام ارزشی باقیمانده از گذشته (اندیشه ها و اصول تغییرناپذیر انقلابی) قرار می دهد و بر همین اساس راهی انقلابی-انتقادی را در پیش می گیرد که ممیزه او با جریان غربزده سینمای کشور است. اگر آنها نقد می کنند، مسیر نقدشان عبور از چیزی است که حاتمی کیا را وادار به نقد کردن برای رسیدن به آن می کند، آنها نقد می کنند تا با پرداختن به وضع موجود ارزش ها بی اعتبار شوند اما حاتمی کیا نقد می کند تا وضع موجود را بابت دور شدن از ارزش ها بی اعتبار جلوه دهد. برای گروهی که وضع موجود را همچون پتکی بر سر ارزش ها می زنند، «حکومتی» بودن نشانه ای از تقید به ارزش هاست، پس حتی در دولتی ترین فیلم های شان سعی را بر آن می گذارند تا خود را جدا از حکومت معرفی کنند اما برای گروهی که می خواهند ارزش ها را همچون کاسه آبی بر صورت جامعه مبتلا شده به وضعی نامطلوب بپاشند، «حکومتی» خطاب شدن هرچند با نیت کنایی و مخرب باشد اما منفی جلوه نمی کند، چرا که آنان نقد می کنند تا حکومت را تقویت کرده باشند. معلوم نیست که واکنش ها به سخنان ابراهیم حاتمی کیا تا چه زمانی ادامه پیدا می کند و چه تاثیراتی بر روند استقبال مردم نسبت به ساخته آخر او می گذارد اما آنچه محل شک نیست، آن است که سخنان اخیر حاتمی کیا می تواند تقسیم بندی موجود اما نامشهود میان منتقدان وضع موجود را شفاف تر و روشن تر از گذشته کند، آنها که نقد می کنند تا ارزش های به ارث رسیده از گذشته را تعین ببخشند و آنان که نقد می کنند تا دیگر ارزشی از گذشته به ارث نرسد. این تقسیم بندی سینمایی را می توان به غالب تقسیم بندی های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی تعمیم داد تا مشاهده کرد که خاستگاه انتقادی منتقدان موجود چه هست، چرا که دیگر تمام جریانات حاکم بر کشور سعی می کنند خود را با انتقادات شان اعتبار ببخشند و آنچه می تواند ممیزه ای میان این جریانات انبوه انتقادی باشد، آن است که خاستگاه مطلوب آنان برای انتقاد در کدام سو است.