counter create hit

مطالب مرتبط:

حسینی: برنامه من، همان برنامه نجفی است

سرپرست شهرداری تهران با تاکید بر اینکه از همکاری همه افرادی که مایل باشند با مجموعه شهرداری تهران، استقبال می کنم، افزود: برنامه و شعار من همان برنامه و شعار آقای نجفی است. ...

فرانسه، بار دیگر ایران و روسیه را متهم کرد

نخست وزیر فرانسه بار دیگر ایران و روسیه را به مشارکت در حمله شیمیایی ادعایی در سوریه متهم کرد.

دیدار ظریف با همتای برزیلی اش

محمد جواد ظریف با همتای برزیلی خود دیدار کرد .

ایران زیباست؛ دره «اجنه»

«کال جنی» یا «دره اجنه» در ۳۵ کیلومتری شمال طبس و در اطراف روستای ازمیغان واقع شده است.

من همی گریم به حال مملکت/آفرین بر غیرت تجار قشم!

روزنامه اطلاعات شعری از دکتر محمد شیخ الرئیس کرمانی عضو هیأت علمی دانشگاه در باره قشم منتشر کرده است

درسهای تفسیر مقام معظم رهبری پس از47سال کتاب شد

کیهان نوشت:انتشارات انقلاب اسلامی کتاب «تفسیر سوره برائت» حضرت آیت الله العظمی خامنه ای را بر مبنای جلسات تفسیری ایشان در سال ۱۳۵۰ منتشر کرد.

انتقاد از هجمه برخی نمایندگان به سیف در مجلس

معاون پارلمانی رئیس جمهور با اشاره به اعتراض و هجمه برخی نمایندگان به رئیس کل بانک مرکزی در جلسه علنی مجلس گفت: جامعه ما براساس موازین اسلامی و اخلاقی باید اداره شود. خلاف شئون یک کارگزار نظام جمهوری اسلامی است که بخواهد با میهمان خود بداخلاقی کند. ...

گلچین مداحی شهادت امام موسی کاظم (ع)

به گزارش جهان نیوز، فایل صوتی گلچین مداحی شهادت امام موسی کاظم (ع) با نوای مداحان اهل بیت (ع) در این گزارش قابل دریافت است.   گلچین مداحی شهادت امام موسی کاظم (ع) با نوای سید مجید بنی فاطمه    عمری زدیم از دل صدا باب الحوائج را (روضه) ا ...

عطوان: ترامپ به دنبال قدرت از دست رفته است

'عبدالباری عطوان' تحلیلگر مسایل عرب در واکنش به تهدیدهای موشکی آمریکا علیه سوریه معتقد است که 'دونالد ترامپ' می خواهد قدرت نمایی کند تا شکست خود را در منطقه به نحوی جبران کند. ...

راهیابی ۲ فیلم کوتاه ایرانی به جشنواره کن ۲۰۱۸

فیلم «تاریکی» ساخته سعید جعفریان یکی از ۸ فیلمی است که امسال برای جایزه نخل طلای بهترین فیلم کوتاه جشنواره کن ۲۰۱۸ رقابت می کند.

سامسونگ ظرفیت باتری نوت ۹ را افزایش می دهد

تراژدی انفجار گوشی شهای نوت ۷ را فراموش نکردیم؛ اتفاقی که باعث شد سامسونگ ضرر مالی بسیاری ببیند و به تیتر جنجالی بسیاری از رسانه ها تبدیل شود. بسیاری گفتند مشکل به وجود آمده در باتری گلکسی نوت ۷ بخاطر تلاش سامسونگ برای افزایش ظرفیت باتری های این گوشی بود. همین موضوع با ...

استاندار اصفهان: مانع خروج آب از استان می شویم

استاندار اصفهان گفت: اجازه نخواهیم داد هیچکس با بی قانونی حتی یک قطره آب از استان خارج کند.

سریالی نوروزی که پخشش تا اواسط اردیبهشت ادامه دارد

مهر نوشت: تصویربرداری و پخش فاز اول سریال «هیات مدیره» تا اواسط اردیبهشت ادامه خواهد داشت.

جایزه بهترین فیلم اول در جشنواره جهانی فیلم فجر اهدا می شود

امسال برای نخستین بار در جشنواره جهانی فیلم فجر جایزه ای به فیلم های اول اهدا می شود که داوران این بخش شامل 2 سینماگر خارجی و یک ایرانی خواهد بود. 

هشدار دومای روسیه درباره سفر به خاورمیانه

مجلس دومای روسیه از شهروندان این کشور خواست تا در پی تهدیدات آمریکا برای حمله به سوریه به خاورمیانه سفر نکنند.

تکذیب افزایش عوارضی آزادراه قزین - زنجان

دادستان عمومی و انقلاب قزوین گفت: اخبار منتشره در فضای مجازی در خصوص افزایش قیمت عوارضی آزادراه قزوین-زنجان صحت ندارد.

لغو کنسرت «ده سال تنهایی» به دلیل نامعلوم!

اجرای کنسرت - تئاتر «ده سال تنهایی» به نویسندگى و کارگردانى اشکان خطیبى براساس طرح مشترک سهیل دانش اشراقى و اشکان خطیبی با تهیه کنندگى موسسه فرهنگی هنری اوای دوران لغو شد. ...

دلار، کودکی که ناپدری بالای سرش است

رئیس کمیسیون توسعه صادرات اتاق بازرگانی کشورمان با اشاره به تلاطم بازار ارز در ایران، ارز را به کودکی تشبیه کرد که ناپدری بالای سرش بوده و در تربیتش کم کاری شده است. ...

حاتمی کیا از منتقد های وابسته!

حاتمی کیا از منتقد تا وابسته!

به گزارش چیزی. یک روزنامه ملی امروز در یک یادداشت از صادق مرزی نوشت: بدون اخیر "ابراهیم حاتمیکیا" بسیاری از اخبار است که ایجاد ارزش اخبار سرگئی توجیه و به بالاترین حد ممکن است. ماده چسبنده و لزج است که کلمات خود را بسیار مهم برای کمتر کسی به خود زحمت داد او در این, در علاوه بر این به ققنوس به دریافت و درک برخی از زبان گفتاری است. اما مگر این کلمات بزرگ چه بود به یک اندازه به آغوش لحظه و حتی به اندازه کدورت ها از سوی دیگر برای تلفن همراه خود را? آیا شما به جز مورد ' "زباله" به عنوان تعریف شده در زبان جدید را بررسی کنید که به اندازه واکنش نسبت به او شکل است ؟ هیچ کس نمی داند که آخرین فیلم ابراهیم حاتمیکیا مانند 2 اثر نمی خانه سابق موسسه سینمایی است؟ آیا کسی شکی در آن داشت که حاتمی‌کیایی که پرکارترین کارگردان دفاع‌مقدسی کشور است خود را مدیون شهدا می‌داند؟ آیا این نخستین‌بار بود که او در قامت یک منتقد به جریان سینمایی ایران شوریده بود؟ اینها و حجم انبوهی از سوالات مشابه همگی یک جواب دارد و آن «خیر» است؛ پس دقیقا چه اتفاقی افتاد که ابراهیم حاتمی‌کیا بار دیگر و این بار در آغاز دهه چهارم فیلمسازی خود باز هم بر سر زبان همگان افتاد و موج جدیدی در تقسیم‌بندی‌های سینمایی ایجاد کرد؟ پاسخ به این سوال قطعا مستلزم آن است که ابتدا به ماهیتی از ابراهیم حاتمی‌کیا بپردازیم که او را همواره در سطح یک کارگردانی کشور، تبدیل به کارگردانی پیشرو و جریان‌ساز کرده است. بیشتر بخوانید: آقا ابراهیم! مرحبا به شرفت فیلم/ تعریف افخمی از فیلم به وقت شام و لاتاری حاتمی‌کیا پیش و بیش از هر چیز «فرزند زمانه» خود بوده است، او همواره سینمایش را به‌جای استانداردهای روشنفکری در معادلات ملموس اجتماعی خود پایه‌گذاری کرده و در همین سطح نیز توقف نداشته است، دوربین سینمای او روایت «حال» بوده با تلنگری به «آینده». در کارنامه سینمایی او اگر 3 فیلم نخست را که سعی در ارائه تصویری عرفانی (نه انتقادی) از جنگ داشته‌اند، کنار بگذاریم، او راوی داستان‌هایی در زمان حال برای تلنگر به آینده بوده است؛ او حال را با ارزش‌هایی که از گذشته به ارث برده به مقام مقایسه می‌کشاند و هشداری به آینده پیش رو می‌دهد و بر همین اساس نیز طبیعی است که او در عین وفاداری به ارزش‌های انقلابی (به جا مانده از گذشته) لبه تیز انتقادات خود را به سوی آینده نشانه می‌گیرد تا توأمان، رویکردی انتقادی و در عین حال انقلابی را نسبت به سوژه‌های متعدد داشته باشد و این چیزی است که از تغییر و تحولات ارزشی جامعه در مسیر توسعه در «آژانس شیشه‌ای» تا مساله‌ای همچون سقط جنین و آینده مناسبات و ارزش‌های خانوادگی در «دعوت» قابل تماشاست. پس چنانکه مشهود است او نماینده موجی انتقادی از سینماست که به‌جای کوباندن «وضع نامطلوب موجود» بر سر «ارزش‌های پیشینی»، مسیری معکوس را طی می‌کند و با کوباندن «ارزش‌ها» بر سر «وضع موجود» هشداری نسبت به دوری این دو از یکدیگر می‌دهد. تمام قهرمانان سینمایی او همیشه شورشی را به نمایندگی از ایده‌آل‌های انقلابی نسبت به وضع غیرانقلابی رهبری می‌کنند. آنها نقد می‌کنند، هشدار می‌دهند، حتی گروگان (شاهد) می‌گیرند اما هیچ تیشه‌ای به ریشه گذشته نمی‌زنند. آنها فرزندان «حال» هست و «آینده»‌ای را تصویر می‌کنند که در آن ارزش‌های به‌جا مانده از «گذشته» روز به روز کمرنگ‌تر می‌شود، نسبت محافظی که به اختیار می‌خواهد حافظ شخصیت نظام باشد با نسبت بادیگاردی که مزدورانه می‌خواهد از جان یک شخص دفاع کند آخرین موردی بود که در سینمای او تصویر شد. حال با در نظر داشتن چنین پیش‌زمینه‌ای نسبت به موقعیت روایتگری ابراهیم حاتمی‌کیا شاید بهتر بتوانیم به ارزیابی علت خروش اخیر او و موج عظیم بازتاب‌هایش بپردازیم. حاتمی‌کیایی که مطلع نطق خود را بر قید «وابسته بودن» می‌گذارد، کارگردانی است با 3 دهه سابقه فیلمسازی در انتقادی‌ترین سطح آن، او همواره به نقد سیستم می‌پرداخته و حالا می‌گوید به وابستگی به این سیستم افتخار می‌کند و این دقیقا همان تناقض پرسش‌برانگیزی است که حاتمی‌کیا را کماکان در قله سینمای ایران نگه داشته است. او پیشرو جریانی است که نقد می‌کند و حتی گزنده‌ترین زبان را نیز برای این کار انتخاب می‌کند اما نقد را در خدمت بازگرداندن وضع نامطلوب موجود به نظام ارزشی باقیمانده از گذشته (اندیشه‌ها و اصول تغییرناپذیر انقلابی) قرار می‌دهد و بر همین اساس راهی انقلابی-انتقادی را در پیش می‌گیرد که ممیزه او با جریان غربزده سینمای کشور است. اگر آنها نقد می‌کنند، مسیر نقدشان عبور از چیزی است که حاتمی‌کیا را وادار به نقد کردن برای رسیدن به آن می‌کند، آنها نقد می‌کنند تا با پرداختن به وضع موجود ارزش‌ها بی‌اعتبار شوند اما حاتمی‌کیا نقد می‌کند تا وضع موجود را بابت دور شدن از ارزش‌ها بی‌اعتبار جلوه دهد. برای گروهی که وضع موجود را همچون پتکی بر سر ارزش‌ها می‌زنند، «حکومتی» بودن نشانه‌ای از تقید به ارزش‌هاست، پس حتی در دولتی‌ترین فیلم‌های‌شان سعی را بر آن می‌گذارند تا خود را جدا از حکومت معرفی کنند اما برای گروهی که می‌خواهند ارزش‌ها را همچون کاسه آبی بر صورت جامعه مبتلا شده به وضعی نامطلوب بپاشند، «حکومتی» خطاب شدن هرچند با نیت کنایی و مخرب باشد اما منفی جلوه نمی‌کند، چرا که آنان نقد می‌کنند تا حکومت را تقویت کرده باشند. معلوم نیست که واکنش‌ها به سخنان ابراهیم حاتمی‌کیا تا چه زمانی ادامه پیدا می‌کند و چه تاثیراتی بر روند استقبال مردم نسبت به ساخته آخر او می‌گذارد اما آنچه محل شک نیست، آن است که سخنان اخیر حاتمی‌کیا می‌تواند تقسیم‌بندی موجود اما نامشهود میان منتقدان وضع موجود را شفاف‌تر و روشن‌تر از گذشته کند، آنها که نقد می‌کنند تا ارزش‌های به ارث رسیده از گذشته را تعین ببخشند و آنان که نقد می‌کنند تا دیگر ارزشی از گذشته به ارث نرسد. این تقسیم‌بندی سینمایی را می‌توان به غالب تقسیم‌بندی‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی تعمیم داد تا مشاهده کرد که خاستگاه انتقادی منتقدان موجود چه هست، چرا که دیگر تمام جریانات حاکم بر کشور سعی می‌کنند خود را با انتقادات‌شان اعتبار ببخشند و آنچه می‌تواند ممیزه‌ای میان این جریانات انبوه انتقادی باشد، آن است که خاستگاه مطلوب آنان برای انتقاد در کدام سو است.